Paul Hager

Moederliefde in wijkverpleging

MET MOEDERLIEFDE ALS VOORBEELD HET BESTE GENEESMIDDEL IN DE WIJKVERPLEGING

Wie herinnert zich niet als kind, dat de snelste genezing de liefde van je moeder was? Zo sterk dat je nog even ziek wilde blijven.

Vanuit dezelfde intentie geven honderdduizenden zorgverleners dag en nacht zorg aan zieke mensen thuis

Liefde die CDA-minister De Jonge met de afschaffing van vrije artsenkeuze voorop, vervangt door protocollen en robots/camera’s in huizen.

Bijna 8% van deze zorgverleners zit nu al ziek thuis, 1 op de 6 verandert van baan en tienduizenden zelfstandigen verliezen de hunne. Door  spreadsheets en industrialisatie van de zorg is er nauwelijks nog tijd om liefde en aandacht te geven. Maar net voldoende om die behoefte wel te zien. Iedere dag stoeien zorgverlener hiermee, met het gevaar tot aan burn-out toe te verstommen.

Een zorgverlener legt bij het afstuderen de eed af: “Ik zweer/beloof dat ik mijn beroep als verpleegkundige/verzorgende op een verantwoorde en betrouwbare wijze zal uitoefenen.” Al geeft een minister die eed niet, hij zou wel in die geest kunnen regeren.

In de plaats daarvan wordt uitsluitend vertrouwd op adviezen van niet-beëdigde zorgbestuurders, consultants en zorgverzekeraars die zich meer in spreadsheets dan in de ogen van zieke mensen verdiepen.  Beëdigde zorgverleners doen dit namelijk wel. De zorg is  een menselijk en geen industrieel-systeem.

Wanneer een overheid als de onze, de volledige zelfbeschikking over menselijk sterven verbiedt, verplicht zij zich des te meer tot menselijke en liefdevolle zorg. Het hart moet als vanzelf gestopt zijn verplicht de wet, maar dan wel als respectvol individu en niet als gemiddelde spreadsheet-patient.

Behoud van vrije artsenkeuze is behoud van moederliefde, als beste geneesmiddel. Agape.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *